Archive

Archive for the ‘હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ’ Category

શબ્દની સાથે ઘસો જો શબ્દને – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

July 16, 2012 Leave a comment

શબ્દની સાથે ઘસો જો શબ્દને, ભડકો થશે,
આ સૂતેલું લોહી જયારે જાગશે તડકો થશે…

બારસાખે સાત ચોમાસા ઝૂલે તોરણ બની,
પહાડ આ જ્વાળામુખીનો આજ તો ટાઢો થશે…

રાતના અંધારને ચાખ્યા પછી હું તો કહું,
આગને જો આગની સાથે ઘસો છાંયો થશે…

સો સમુદ્રો માંય એવા મહેલને બંધાવવા,
આભ આખુંય અમે ખેડી દીધું, પાયો થશે…

સાત ઘોડા જોડાશો ને તોય પણ ફેરો થશે,
રેતમાં જો સૂર્યને ઝબકોળશો મેલો થશે…

એટલોતો ખુશ છું કે શી રીતે હું વર્ણવું,
છેક દરિયાઓ સુધી આ આંસુનો રેલો જશે…

– હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

એકલો હું ક્યાં કદીયે હોઉં – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

October 4, 2011 Leave a comment

એકલો હું ક્યાં કદીયે હોઉં છું,
હું હંમેશા મારી સાથે હોઉં છું…

મૌનની મહેફિલ અનેરી હોય છે,
હું જ શાયર હું જ શ્રોતા હોઉં છું…

સૂર્યોદય કેવો થયો મારી ભીતર,
પહાડ જેવો હું પીગળતો હોઉં છું…

નાદરૂપે હું પ્રગટતો હોઉં છું,
હું જ વીણા, તાર પણ હું હોઉં છું…

ડૂબવા, તરવા વિશે ક્યાં ભેદ છે?
હું જ હોડી , હું સમંદર હોઉં છું…

અર્થ ક્યાં છે ? આ દિવાલોનો હવે,
બહાર પણ હું , હું જ અંદર હોઉં છું…

 

– હર્ષ બ્રહ્ણભટ્ટ

ધરાના વિલયને – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

September 28, 2011 Leave a comment

ધરાના વિલયને હું જોતો રહ્યો છું,
શબદને બચાવીને ઊભો રહ્યો છું…

કહો સાંધશે કોણ ઓઝોનને આ?
ગગન બાથમાં લઈને ઊભો રહ્યો છું…

ગયા પીગળી સૌ પહાડો બરફના,
અગનઝાળ ઝીલી હું ઊભો રહ્યો છું…

નથી ક્યાંય જંગલ, ન તો ઘાસ લીલું,
હરણને બચાવી હું ઊભો રહ્યો છું…

નદી તો સુકાઈ ગઈ છે યુગોથી,
હલેસાંને ઝાલી હું ઊભો રહ્યો છું…

 

– હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

કશીયે વાત ના કર – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

August 4, 2011 Leave a comment

જા કશીયે વાત ના કર,
પુષ્પ પર આઘાત ના કર…

ચૂપ મારે થૈ જવું છે,
મૌનમાં તું શબ્દ ના ભર…

આગ બન કે જળ બની જા,
બર્ફ થૈને આમ ના ઠર…

પીગળીને પાર તું થા,
આંસુમાં તું આમ ના તર…

સૂર્ય તું આંખો મીંચી દે,
ઓસ પર આઘાત ના કર…

– હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

કોઈ પડછાયા વગર – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

June 20, 2011 Leave a comment

કોઈ કરતાં કોઈથી પણ ક્યાંય અંજાયા વગર,
રાખવો વ્યવહાર દુનિયા સાથે ભરમાયા વગર…

કંઈક એવા પણ વસે છે આ નગરમાં માણસો,
હોય છે જેઓ પલળતા સાવ ભીંજાયા વગર…

તોય કાયમ જાય ચૂકી ટ્રેન, તક, અવસર સતત,
લોક છો દોડ્યા કરે છે ક્યાંય રોકાયા વગર…

પારખુ સઘળા ઝવેરી છે, ખરી છે વાત પણ,
એ જ હીરો છું ગયો સરકી જે પરખાયા વગર…

કઈ હદે દિલનાં દુઃખોએ દૂર માણસથી કર્યો,
આ ઊભો પૃથ્વી ઉપર હું કોઈ પડછાયા વગર…

– હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

શબ્દમાંથી અર્થ – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

April 20, 2011 Leave a comment

શબ્દમાંથી અર્થ છૂટાં થાય છે,

વેદના શું એ હવે સમજાય છે,

 

કોણ એને ઝાંઝવા સિંચ્યાં કરે,

રોજ રાતે સ્વપ્ન એક ફણગાય છે.

 

રેત ને પગલાંનું ચાલે સંવનન,

એટલે મંઝિલ હવે અટવાય છે,

 

આંખ મારી એક એવો કોયડો,

જામ ખાલી છે છતાં છલકાય છે.

 

શુન્યતાની આગમાં પીગળી જશે,

લાગણીઓ જે મહીં રૂંધાય છે,

 

મારી ભિતર કેટલું વરસ્યાં તમે,

આખે આખું અંગ લીલું થાય છે!

 

– હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ