Archive

Archive for the ‘રુસ્વા મઝલુમી’ Category

પ્યાલા વિનાએ પીધી છે – ‘રુસ્વા’ મઝલૂમી

March 16, 2013 Leave a comment

ક્યાં મદિરા ઉધાર પીધી છે,
સાકીને કૈં દુઆઓ દીધી છે…

બોલતી કૈં છબીઓ કીધી છે,
મૌનને મેં જબાન દીધી છે…

ઈશ્વરે મારી ઓથ લીધી છે,
જીન્દગાની મને શું દીધી છે…

આપ સમજો નહીં, તો છે વસમી,
આપ સમજો તો, વાત સીધી છે…

કાળ મુજને મહાત શું કરશે,
કાળને મેં મહાત દીધી છે…

ઝૂમી ઝૂમી શરાબ પીધો છે,
ઝૂકી ઝૂકી સલામ લીધી છે…

અજનવી આંખની કસમ રુસ્વા,
મેં પ્યાલા વિનાએ પીધી છે..

– ‘રુસ્વા’ મઝલૂમી

દુનિયાનો મને ડર લાગે છે – ‘રુસ્વા’ મઝલૂમી

March 14, 2013 Leave a comment

એ કાજળ ઘેરી આંખોમાં કૈં, જાદુમંતર લાગે છે,
જ્યાં દ્રષ્ટિ પડે છે તેઓની ત્યાં, આગ બરાબર જામે છે…

શું હું પણ સુંદર લાગું છું, શું મન પણ સુંદર લાગે છે!
આ કોણ પધાર્યું છે આજે, કે સ્વર્ગ સમું ઘર લાગે છે…

નૌકા જો હતી તોફાન હતાં, નૌકા જો ડૂબી ગઈ તો હવે,
મોજાંય બરાબર લાગે છે, દરિયો બરાબર લાગે છે…

હું વાત કહું શી અંતરની, જ્યાં મૂલ્ય નથી કૈં વચનોનું,
દુનિયાની નજરમાં સચ્ચાઈ પણ, જૂઠ સરાસર લાગે છે…

એ જો કે પધાર્યા છે કિંતુ કૈં, એવી રીતે બેઠા છે,
દેખાવ કરે છે દૂર થવા પણ, પાસ બરાબર લાગે છે…

સૌંદર્ય તણી આ વાતો છે, સૌંદર્ય તણી આ વાતો છે,
હા હા તો શું એના મુખમાં, ના ના પણ સુંદર લાગે છે…

બેખોફ ખુદાની સામે પણ, મસ્તક મેં ઉઠાવ્યું છે રુસ્વા,
પણ આજ ખરું જો પૂછો તો, દુનિયાનો મને ડર લાગે છે…

– ‘રુસ્વા’ મઝલૂમી

કોણ માનશે! – ‘રુસ્વા’ મઝલૂમી

March 13, 2013 Leave a comment

મ્હોતાજ ના કશાનો હતો, કોણ માનશે!
મારોય એક જમાનો હતો, કોણ માનશે!

ડાહ્યો ગણી રહ્યું છે જગત જેને આજકાલ,
એ આપનો દિવાનો હતો, કોણ માનશે!

તોબા કર્યા વિના કદી પીતો નથી શરાબ,
આ જીવ ભક્ત છાનો હતો, કોણ માનશે!

માની રહ્યો છે જેને જમાનો જીવન મરણ,
ઝઘડો એ ‘હા’ ને ‘ના’નો હતો, કોણ માનશે!

મસ્તીમાં આવી ફેરવી લીધી જગતથી આંખ,
એ પણ સમય નશાનો હતો, કોણ માનશે!

હસવાનો આજ મેં જે અભિનય કર્યો હતો,
આઘાત દુર્દશાનો હતો, કોણ માનશે!

રુસ્વાને જે શરાબી મનાતો રહ્યો જગે,
માણસ બહુ મઝાનો હતો, કોણ માનશે!

– ‘રુસ્વા’ મઝલૂમી