Archive

Archive for the ‘રિષભ મહેતા’ Category

નહીં શકે – રિષભ મહેતા

December 29, 2012 Leave a comment

તારી ખતા છે ને તું સ્વીકારી નહીં શકે,
અફસોસ કે તું એને સુધારી નહીં શકે…

અત્યારથી જ એના ઉપર કાબુ રાખ તું,
મોટો થશે અહમ્ તો તું મારી નહીં શકે…

જીતી ગયો છું હું તને એવો છે ભ્રમ મને,
ને તારો ભ્રમ કે તું કદી હારી નહીં શકે…

મારા ચમનમાં થોર, રાતરાણી ને ગુલાબ,
હું કેટલો સુખી છું તું ધારી નહીં શકે…

નાવિક અને નદી હું ચહું બેઉનો સુમેળ,
બેમાંથી એક નાવને તારી નહીં શકે…

ગઝલો નથી આ જિન્દગી છે, એટલું સમજ,
એને તું વારંવાર મઠારી નહીં શકે…

– રિષભ મહેતા

મળવાનું રાખો – રિષભ મહેતા

December 14, 2012 Leave a comment

આજ નહીં તો કાલે મળજો, પણ મળવાનું રાખો,
મુજમાં ઓછા વધતા ભળજો, પણ ભળવાનું રાખો…

સંભવ છે કે મળી જાય નિજનું અજવાળું એમાં,
ભલે ને ધીમે ધીમે બળજો, પણ બળવાનું રાખો…

જડ કે જક્કી બન્યા અગર જકડાઈ જવાના નક્કી,
મનગમતા ઢાંચામાં ઢળજો; પણ ઢળવાનું રાખો…

તમે છો મારી આંખનાં સપનાં કાચીકચ ઉંમરના,
મને નહીં તો બીજાને ફળજો, પણ ફળવાનું રાખો…

તેનાથી કંઈ ફેર પડે ના આ જગનાં પાપોમાં,
પુણ્યો થોડાં થોડાં રળજો, પણ રળવાનું રાખો…

માફકસરનું તમે બધાને આપી ના શકવાના,
ઝીણું દળજો; જાડું દળજો, પણ દળવાનું રાખો…

ગઝલો પણ સાંભળવી, લખવી નીતર્યો બ્રહ્માનંદ છે,
એ બાજુ છો ઓછા ઢળજો, પણ ઢળવાનું રાખો…

 

– રિષભ મહેતા

હવે ઘર તરફ વળો – રિષભ મહેતા

June 2, 2011 Leave a comment

પૂરો થયો પ્રવાસ, હવે ઘર તરફ વળો,
કાયમ નથી નિવાસ, હવે ઘર તરફ વળો…

નીકળ્યા અને પાછા ફર્યા ખોટા સ્થળે સતત,
ભૂલા પડેલ શ્વાસ! હવે ઘર તરફ વળો…

પાદર, તળાવ, પીપળો ને સાંજનો પ્રહર,
વર્ષોથી છે ઉદાસ, હવે ઘર તરફ વળો…

સંવેદના ઉત્તેજના અચરજ કાં ગુમ થયાં?
પડતી મૂકો તપાસ, હવે ઘર તરફ વળો…

આ તો નગરનો સૂર્ય છે એ આગ ઓકશે,
એમાં નથી પ્રકાશ, હવે ઘર તરફ વળો…

– રિષભ મહેતા