Archive

Archive for the ‘નાઝીર દેખૈયા’ Category

પ્રભુના શીશ પર મારું સદન થઈ જાય તો સારું – નાઝીર દેખૈયા

September 19, 2012 Leave a comment

પ્રભુના શીશ પર મારું સદન થઈ જાય તો સારું,
ભલે ગંગા સમું એ મુજ પતન થઈ જાય તો સારું…

નહીં તો દિલ બળેલાં ક્યાંક બાળી દે નહીં જગને,
પતંગાને શમા કેરું મિલન થઈ જાય તો સારું…

એ અધવચથી જ મારા દ્રાર પર પાછા ફરી આવે,
જો એવું માર્ગમાં કંઈ અપશુકન થઈ જાય તો સારું…

નહીં તો આ મિલનની પળ મને પાગલ કરી દેશે,
હ્રદય ઉછાંછળું છે જો સહન થઈ જાય તો સારું…

કળીને શું ખબર હોયે ખિઝાં શું ને બહારો શું,
અનુભવ કાજ વિકસીને સુમન થઈ જાય તો સારું…

જીવનભર સાથ દેનારા, છે ઈચ્છા આખરી મારી,
દફન તારે જ હાથે તન-બદન થઈ જાય તો સારું…

વગર મોતે મરી જાશે આ ‘નાઝિર’ હર્ષનો માર્યો,
ખુશી કેરું ય જો થોડું રુદન થઈ જાય તો સારું…

– નાઝીર દેખૈયા

માણસ વચ્ચે માણસ – નાઝીર દેખૈયા

March 26, 2012 Leave a comment

માણસ વચ્ચે માણસ થઈ પંકાઈ ગયેલો માણસ છું,
વહેંચણ વચ્ચે વહેંચણ થઈ વહેચાઈ ગયેલો માણસ છું…

એ જ અમારું યૌવન છે ભીનાશ તમારા આંગણની,
વાદળની ઝરમર થઈ પથરાઈ ગયેલો માણસ છું…

દર્દોને રાહત છે તો ઉપચાર જરુરી કોઈ નથી,
દુનિયાનાં ઝખમો જીરવી રુઝાઈ ગયેલો માણસ છું…

યત્ન કરો જો મનાવવાના તરત જ માની જઉં,
અમથો અમથો આદતવશ રીસાઈ ગયેલો માણસ છું…

‘નાઝીર’ એવો માણસ છું જે કેમે કરી વિસરાય નહીં,
જાતને થોડી ખર્ચીને ખર્ચાઈ ગયેલો માણસ છું…

– નાઝીર દેખૈયા

એમ ના સમજો કે એ મારાથી જીરવાયું નહીં – નાઝીર દેખૈયા

March 25, 2012 Leave a comment

એમ ના સમજો કે એ મારાથી જીરવાયું નહીં,
પણ તમારું હેત મારી આંખોમાં સમાયું નહીં…

એમને જોયા પછીની મારી આ દશા કાયમ રહી,
કોઇ પણ વાતાવરણમાં મન પરોવાયું નહીં…

તેં અગમચેતીનું ગાણું મુજને સંભળાવ્યા કર્યું,
બહારનાં ઘોંઘાટમાં મને કશું સંભળાયું નહીં…

ઝાંઝવા પાછળ ભટકનારાની શી હાલત થઇ?
બે કદમ પાણી હતું પણ તરસ્યાથી દોડાયું નહીં…

મેં જ મારી આંખોથી જોઇ છે મારી અવદશા,
એક મારું મોત બસ મારાથી જોવાયું નહીં…

કોણ જાણે શું કરી બેઠા મુજ દિલ મહીં?
ખુદ મસીહાથી મારું દર્દ પરખાયું નહીં…

– નાઝીર દેખૈયા

તો કહેવાય નહીં – નાઝીર દેખૈયા

March 20, 2012 Leave a comment

આંખ આંસુઓને છળી જાય તો કહેવાય નહીં,
છીપ મોતીને ગળી જાય તો કહેવાય નહીં…

ના નહીં કરું વાત એને કદાપિ મારી,
રૂપરેખાથી કળી જાય તો કહેવાય નહીં…

જે લગારે ના બળ્યા જ્યોત થકી પરવાના,
વિરહની આગમાં બળી જાય તો કહેવાય નહીં…

વાતને ફેરવી નાખે છે ખુદા ખેર કરે,
પોતાના શબ્દો એ ગળી જાય તો કહેવાય નહીં…

બેવફા કહેશો નહીં મુજને વચનભંગ થયે,
માર્ગે એ વળી જાય તો કહેવાય નહીં…

આંગળી મારા તરફ આજ રહ્યા છે ચીંધી,
જીવને મોક્ષ મળી જાય તો કહેવાય નહીં…

આજ નાઝીર ઉપર એમની દ્રષ્ટિ છે ઠરી,
સોનામાં સુગંધ ભળી જાય તો કહેવાય નહીં…

– નાઝીર દેખૈયા

હું હાથને મારા ફેલાવું તો – નાઝીર દેખૈયા

January 17, 2012 Leave a comment

હું હાથને મારા ફેલાવું, તો તારી ખુદાઇ દુર નથી,
હું માંગુ ને તું આપી દે, એ વાત મને મંજુર નથી…

શા હાલ થયા છે પ્રેમીના, કહેવાની કશીય જરૂર નથી,
આ હાલ તમારા કહી દેશે, કાં સેંથીમાં સિંદુર નથી?

આ આંખ ઉધાડી હોય છતાં, પામે જ નહીં દર્શન તારા,
એ હોય ન હોય બરાબર છે, બેનુર છે એમાં નુર નથી…

જે દિલમાં દયાને સ્થાન નથી, ત્યાં વાત ન કર દિલ ખોલીને,
એ પાણી વિનાના સાગરની, ‘નાઝીર’ ને કશીય જરૂર નથી…

– નાઝીર દેખૈયા