Archive

Archive for the ‘જગદીશ જોષી’ Category

ખોબો ભરીને – જગદીશ જોષી

February 17, 2013 Leave a comment

ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં,
કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડયાં…

ખટમીઠાં સપનાંઓ ભૂરાં ભૂરાં,
કુંવારાં સોળ વરસ તૂરાં તૂરાં…

અમે ધુમ્મસના દરિયામાં એવાં ડૂબ્યાં,
કે હોડી ખડક થઈ અને નડ્યાં…

કયાં છે વીંટી અને કયાં છે રૂમાલ,
ઝૂરવા કે જીવવાનો કયાં છે સવાલ…

કૂવો ભરીને અમે એટલું રડયાં,
કે ખોબો ભરીને અમે મોહી પડયાં…

– જગદીશ જોષી

ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યા – જગદીશ જોષી

July 27, 2011 Leave a comment

ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં,
કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડ્યાં…

ખટમીઠાં સપના ભૂરાં ભૂરાં,
કુંવારા સોળ વરસ તૂરાં તૂરાં…

અમે ધુમ્મસના દરિયામાં એવાં ડૂબ્યાં,
કે હોડી-ખડક થઈ અમને નડ્યાં…

ક્યાં છે વીંટી અને કયાં છે રૂમાલ ?
ઝૂરવા કે જીવવાનો ક્યાં છે સવાલ ?

કૂવો ભરીને અમે એટલું રડ્યાં,
કે ખોબો ભરીને અમે મોહી પડ્યાં…

– જગદીશ જોષી

કહી ન શકાય એટલો તને પ્રેમ – જગદીશ જોષી

July 25, 2011 Leave a comment

કહી ન શકાય એટલો તને પ્રેમ કરું છું,
સહી ન શકાય એટલો તને પ્રેમ કરું છું…

આકાશ હવે આવડું અમથું નાનકું લાગે,
ધરતી હવે જાણે કે પરમાણું લાગે…

મન આ મારું ક્યારેક તો ઊખાણું લાગે,
સહી ન શકાય એટલો તને પ્રેમ કરું છું…

કેટલાંયે આ શબ્દો જાણે તરણાં જેવાં,
આવરું બહાવરું દોડતાં જાણે હરણાં જેવા…

પહાડથી જાણે દડતાં ઝીણાં ઝરણાં જેવાં,
વહી ના શકાય એટલો તને પ્રેમ કરું છું…

ખડક થાઉં તોયે હવે તો તારા વિના,
રહી ન શકાય એટલો તને પ્રેમ કરું છું…

– જગદીશ જોષી

વાતે વાતે તને વાંકુ પડ્યું – જગદીશ જોષી

July 18, 2011 Leave a comment

વાતે વાતે તને વાંકું પડયું ને,
મેં વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી…

શબ્દોને પંથ કોણ કોને નડયું ?
મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી…

આંખોમાં વાદળાં ને શ્વાસોમાં વાયરા,
પણ અડકો તો ભોમ સાવ કોરી…

તારા તે કાન લગી આવી ઢોળાઇ ગઇ,
હોઠ સમી અમરત કટોરી…

પંખીની પાંખમહીં પીંછુ રડયું,
મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી…

હવે ખળખળતાં ટળટળતાં અંધાર્યા જળ,
કે અણધાર્યો તૂટી પડયો સેતુ…

પાસે રહીને મને લાગે છે કેમ હવે,
કેટલાય જનમોનું છેટું!

મારાં સપનાંને વેદનાનું વૈકુંઠ જડયું,
ને મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી…

– જગદીશ જોષી