Archive

Archive for the ‘આદિલ મન્સૂરી’ Category

કેટલી માદકતા સંતાઇ હતી વરસાદમાં – ‘આદિલ’ મન્સૂરી

September 13, 2012 Leave a comment

કેટલી માદકતા સંતાઇ હતી વરસાદમાં,
મસ્ત થઇ સૃષ્ટિ બધી ઝૂમી ઊઠી વરસાદમાં…

રેઇનકોટ, છત્રીઓ, ગમ શૂઝ, વોટરપ્રૂફ હેટ્સ,
માનવીએ કેટલી ભીંતો ચણી વરસાદમાં…

કેટલો ફિક્કો અને નિસ્તેજ છે બીમાર ચાંદ,
કેટલી ઝાંખી પડી ગઇ ચાંદની વરસાદમાં…

કોઇ આવે છે ન કોઇ જાય છે સંધ્યા થતાં,
કેટલી સૂની પડી ગઇ છે ગલી વરસાદમાં…

એક તું છે કે તને કંઇ પણ નથી થાતી અસર,
ભેટવા દરિયાને ઊછળે છે નદી વરસાદમાં…

લાખ બચવાના કર્યા એણે પ્રયત્નો તે છતાં,
છેવટે ‘આદિલ’ હવા પલળી ગઇ વરસાદમાં…

– ‘આદિલ’ મન્સૂરી

જ્યારે પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે – ‘આદિલ’ મન્સૂરી

July 9, 2012 Leave a comment

જ્યારે પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે,
ત્યારે પ્રથમ ગઝલની રજૂઆત થઈ હશે…

પહેલા પવનમાં ક્યારે હતી આટલી મહેક,
રસ્તામાં તારી સાથે મુલાકાત થઈ હશે…

ઘૂંઘટ ખુલ્યો હશે ને ઊઘડી હશે સવાર,
ઝુલ્ફો ઢળી હશે ને પછી રાત થઈ હશે…

ઊતરી ગયા છે ફૂલના ચહેરા વસંતમાં,
તારા જ રૂપરંગ વિષે વાત થઈ હશે…

‘આદિલ’ને તે જ દિવસથી મળ્યું દર્દ દોસ્તો,
દુનિયાની જે દિવસથી શરૂઆત થઈ હશે…

– ‘આદિલ’ મન્સૂરી

લોહીની નદીઓ વહે છે રોકો – ‘આદિલ’ મન્સૂરી

July 7, 2012 Leave a comment

લોહીની નદીઓ વહે છે રોકો,
રોજ નિર્દોષ મરે છે રોકો…

આગને કોણ સળગતી રાખે,
શહેરનાં શે’ર બળે છે રોકો…

ક્યાં સુધી ચાલશે અંધાધૂંધી,
પ્રશ્ન હરરોજ ઊઠે છે રોકો…

ન્યાય ને રક્ષા કરી જે ન શકે,
ભાષણો કેમ કરે છે રોકો…

શબની પેટીથી મતોની પેટી,
કોઈ સરખાવ્યા કરે છે રોકો…

છે ઈમારત પડું પડું ‘આદિલ’,
મૂળ આધાર ખસે છે રોકો…

– ‘આદિલ’ મન્સૂરી

કહું છું ક્યાં કે આઘેરા કોઈ રસ્તા સુધી આવો – ‘આદિલ’ મન્સૂરી

July 6, 2012 Leave a comment

કહું છું ક્યાં કે આઘેરા કોઈ રસ્તા સુધી આવો,
ઉઘાડો બારણું ને આંગણે તડકા સુધી આવો…

જમાનો એને મૂર્છા કે મરણ માને ભલે માને,
હું બન્ને આંખ મીંચી દઉં તમે સપના સુધી આવો…

તમારા નામના સાગરમાં ડૂબી તળિયે જઈ બેઠો,
હું પરપોટો બની ઊપસું તમે કાંઠા સુધી આવો…

જરૂરી લાગશે તો તે પછી ચર્ચાય માંડીશું,
હું કાશી ઘાટ પર આવું તમે કાબા સુધી આવો…

હું છેલ્લી વાર ખોબામાં ભરી લેવા કરું કોશિશ,
અરે ઓ મૃગજળો આવો હવે તરસ્યા સુધી આવો…

ગમે ત્યારે ગઝલ જીવનની પૂરી થઈ જશે આદિલ,
રદીફ ને કાફિયા ઓળંગીને મક્તા સુધી આવો…

– ‘આદિલ’ મન્સૂરી

માટીનું ઠીકરું અને એઠું – ‘આદિલ’ મન્સૂરી

June 2, 2012 Leave a comment

કેમ પડતું નથી બદન હેઠું,
ક્યાં સુધી જીવવાનું દુ:ખ વેઠું…

દેહમાંથી માંડ બ્હાર આવ્યો ત્યાં,
અન્ય બીજું કોઈ જઈ પેઠું…

અગ્નિજ્વાળા શમી ગઈ અંતે,
કોણ આ રાખથી થતું બેઠું…

કોને મોઢું બતાવીએ આદિલ,
માટીનું ઠીકરું અને એઠું…

– ‘આદિલ’ મન્સૂરી

નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ન મળે – ‘આદિલ’ મન્સૂરી

May 31, 2012 Leave a comment

નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ન મળે,
ફરી આ દ્રશ્ય સ્મૃતિપટ ઉપર મળે ન મળે…

ભરી લો શ્વાસમાં એની સુગંધનો દરિયો,
પછી આ માટીની ભીની અસર મળે ન મળે…

પરિચેતોને ધરાઈને જોઈ લેવા દો,
આ હસતા ચહેરા, આ મીઠી નજર મળે ન મળે…

ભરી લો આંખમાં રસ્તાઓ, બારીઓ, ભીંતો,
પછી આ શહેર, આ ગલીઓ, આ ઘર મળે ન મળે…

રડી લો આજ સંબંધોને વીંટળાઈ અહીં,
પછી કોઈને કોઈની કબર મળે ન મળે…

વળાવા આવ્યા છે એ ચ્હેરા ફરશે આંખોમાં,
ભલે સફરમાં કોઈ હમસફર મળે ન મળે…

વતનની ધૂળથી માથુ ભરી લઉં ‘આદિલ’,
અરે આ ધૂળ પછી ઉમ્રભર મળે ન મળે…

– ‘આદિલ’ મન્સૂરી

વરસાદમાં – ‘આદિલ’ મન્સૂરી

March 8, 2012 Leave a comment

કેટલી માદકતા સંતાઈ હતી વરસાદમાં,
મસ્ત થઈ સૃષ્ટિ બધી ઝૂમી ઊઠી વરસાદમાં…

રેઇનકોટ, છત્રીઓ, ગમ શૂઝ, વોટરપ્રૂફ હેટ્સ,
માનવીએ કેટલી ભીંતો ચણી વરસાદમાં…

કેટલો ફિક્કો અને નિસ્તેજ છે બીમાર ચાંદ,
કેટલી ઝાંખી પડી ગઈ ચાંદની વરસાદમાં…

કોઈ આવે છે ન કોઈ જાય છે સંધ્યા થતાં,
કેટલી સૂની પડી ગઈ છે ગલી વરસાદમાં…

એક તું છે કે તને કંઇ પણ નથી થાતી અસર,
ભેટવા દરિયાને ઊછળે છે નદી વરસાદમાં…

લાખ બચવાના કર્યાં એણે પ્રયત્નો તે છતાં,
છેવટે ‘આદિલ’ હવા પલળી ગઇ વરસાદમાં…

–  ‘આદિલ’ મન્સૂરી