Archive

Archive for the ‘અંકિત ત્રિવેદી’ Category

આ કલમ બસ તરવરી છે ત્યારથી – અંકિત ત્રિવેદી

July 28, 2014 Leave a comment

વાત મારી વિસ્તરી છે ત્યારથી,
શ્વાસમાં એને ભરી છે ત્યારથી…

આપણે છૂટાં પડયાંને જ્યારથી!
સાંજ મારી નીતરી છે ત્યારથી…

તું મને ભગવાનમાં દેખાય છે,
પ્રાથના તારી કરી છે ત્યારથી…

ગાજતું આકાશ ના વરસ્યું કદી,
હા, તમારી ખાતરી છે ત્યારથી…

ને ટહુકો ઝાડ પર બેસી ગયો,
યાદ તારી સાંભરી છે ત્યારથી…

સ્મિતની સાથે મને પણ લઈ ગયાં,
આંખ તારા પર ઠરી છે ત્યારથી…

એક ચ્હેરો જે મને ભૂલી ગયો,
આ કલમ બસ તરવરી છે ત્યારથી…

શબ્દોનાં વન – અંકિત ત્રિવેદી

June 12, 2014 Leave a comment

શબ્દોનાં વન, તારા નામનો પવન,
પછી જીવવાનું કેવું મજાનું…

આ ગીતો તો ક્યારનાં શોધે છે,
સજન તમને મળવાનું બહાનું…

દર્પણ પૂછે છે રોજ, આંસુ લૂછે છે રોજ,
ચહેરો ખૂટે છે એક ગમતો…

ઘરની ભીંતોને આજ ઘેલું લાગ્યું છે,
એક પડછાયો મુકવો છે રમતો…

કાનમાં કહું પે’લા વાયરાને,
આજમાં સંભળાતું નામ તારું છાનું…

પીંછું પણ સામેથી મોરને શોધે છે,
એવા દિવસોનું કરવું પણ શું?

ગીતોને પંક્તિની પાંખો ફૂટે ને,
આ ઉઘડે છે આસ-પાસ તું…

તું પણ શોધે છે મને મળવાનું બહાનું,
એ વાત હવે કેમ કરી માનું?

કેવળ દુઆનો દોર ઉપર દોર હોય છે – અંકિત ત્રિવેદી

November 9, 2013 Leave a comment

કેવળ દુઆનો દોર ઉપર દોર હોય છે,
સાથે ગઝલ લખ્યાની મજા ઓર હોય છે…

સુક્કાં થયેલાં ફૂલ કહે રંગ ક્યાં ગયા?
સાચ્ચે જ ખુશબૂઓના અલગ ન્હોર હોય છે…

કાં તો તૂટી જશે ને નહીંતર ખૂટી જશે,
યાદો જૂનીપુરાણી ને કમજોર હોય છે…

દિવસની જેમ રાત પડે આંખમાં ઊગે,
સપનું દઝાડવાનો નવો પ્હોર હોય છે…

ચૂકવું છું ક્યારનોય વિરહ રોકડો કરી,
તારું મિલન તો ખૂબ નફાખોર હોય છે…

– અંકિત ત્રિવેદી

સાથે રહયો છું તારી – અંકિત ત્રિવેદી

December 10, 2012 Leave a comment

સાથે રહયો છું તારી, આ તેનો દમામ છે,
આંસુ એ મારી આંખનો તકીયાકલામ છે…

મારી ગલીમાં રોજ એ ભૂલા પડ્યા કરે,
શ્વાસોની આવ-જાવને દંડવત પ્રણામ છે…

પેલો સૂરજ તો સાંજ ટાણે આથમી જશે,
આંખોમાં તારી ઉગશે, એને સલામ છે…

નક્કી જીવનના અંત સુધી નહીં કરી શકું,
હું શબ્દનો કે શબ્દ આ, મારો ગુલામ છે…

– અંકિત ત્રિવેદી

તકિયાકલામ છે – અંકિત ત્રિવેદી

November 25, 2012 Leave a comment

સાથે રહ્યો છું તારી આ તેનો દમામ છે,
આંસુ એ મારી આંખનો તકિયાકલામ છે…

મારી ગલીમાં રોજ એ ભૂલા પડ્યા કરે,
શ્વાસોની આવજાવને દંડવત્ પ્રણામ છે…

પેલો સૂરજ તો સાંજ ટાણે આથમી જશે,
આંખોમાં તારી ઊગશે એને સલામ છે…

પાંપણમાં ઊંઘ આંજીને ચાલ્યો જઇશ હું,
સપનામાં તારા આવીને મારે શું કામ છે?

નક્કી જીવનના અંત સુધી નહીં કરી શકું,
હું શબ્દનો કે શબ્દ આ મારો ગુલામ છે…

– અંકિત ત્રિવેદી

કેવું કેવું ઝીલનારા થઈ ગયા – અંકિત ત્રિવેદી

August 21, 2012 Leave a comment

કેવું કેવું ઝીલનારા થઈ ગયા,
જાતને ઘોળી પીનારા થઈ ગયા…

એમની સંગતનો જાદુ ઓસર્યો,
દોસ્ત પણ કેવાં બિચારા થઈ ગયા…

આપણે કેવું વહ્યાં કે શું કહું?
પાણીની વચ્ચે કિનારા થઈ ગયા…

તે સભાનો રંગ કંઈ જુદો હતો,
ચુપ હતાં તો પણ દુબારા થઈ ગયા…

– અંકિત ત્રિવેદી

દર્પણનું બિંબ કામ કોઈ આવશે નહીં – અંકિત ત્રિવેદી

May 17, 2012 Leave a comment

દર્પણનું બિંબ કામ કોઈ આવશે નહીં,
સરનામું પૂછશો નહીં, બતાવશે નહીં…

પગલીને મારી ભૂંસવા જ હું મળ્યો તને,
તારી ગલીને એ હવે સજાવશે નહીં…

તું પણ બનીને દોસ્ત છોને આવતો ખુદા,
તું પણ જરૂર હશેને ત્યારે આવશે નહીં…

લાચાર ક્ષણ હશે અને હસાવતી હશે,
સામે ઊભી હશે અને લખાવશે નહીં…

આ શ્વાસ બ્હાર નીકળીને કહી રહ્યાં મને,
ક્યારેક બ્હાર આવવાનું ફાવશે નહીં…

– અંકિત ત્રિવેદી